JUDO

Różnego typu obrządek i ceremoniał pełnią ważną rolę nie tylko w dalekowschodnich sztukach, ale i w całej kulturze tamtych krajów. Ten tekst jednak nie będzie się skupiał na zagadnieniach pozasportowych, opisując jedynie te charakterystyczne dla judo. Z ceremoniałem spotkamy się już podczas pierwszego treningu, nie trzeba na niego czekać, aż dojdzie do pierwsze sparingowej walki. Przed rozpoczęciem ćwiczeń wszyscy uczniowie siadają naprzeciw swojego trenera, czyli mistrza (sensei). Pozostając w specjalnym siadzie, a może klęczeniu, po kolei odliczają w języku japońskim, a potem następuje uroczysty ukłon wszystkich zgromadzonych. Ukłon także, choć w tym wypadku już w pozycji stojącej, należy oddać rywalowi przed i po walce – nieważne, czy jest to sparing, czy walka o punkty na zawodach. Jest to postawa charakterystyczna dla całej kultury Japonii, każąca każdemu szanować swojego przeciwnika, nawet jeżeli jest śmiertelnym wrogiem. Innym ważnym elementem kultury towarzyszącej judo, jest bezwzględny szacunek dla swojego mistrza, a nawet dla każdego, kto pochwalić się może wyższym niż nasz poziomem zaawansowania. To właśnie cały ten obrządek i zbiór praw tak bardzo odróżnia judo od sportów walki posiadających rodowód europejski, takich jak znane każdemu zapasy czy jeszcze bardziej nawet popularny boks. Nie ma w tym nic dziwnego, jeżeli wziąć pod uwagę fakt, że pierwsze treningi judo odbywały się w świątyni japońskiej religii shinto.